فزون از مهر مار و مهر فرزند

من آنگه کشتی اندر موج بردم

که دل بر هر بدی خرسند کردم

قصای بد مرا در مهری افگند

چه در دست اینکه نتوان گفت با کس

کرا گویم که تو فریاد من رس

چو نزدیکم همی ترسم ز دوری