من آنگه کشتی اندر موج بردم

به پایانش دهی از ز هر جامی

بدا روزا که بود آن روز پیشین

که عشق اندر دل من گشت شیرین

که دل بر هر بدی خرسند کردم

قصای بد مرا در مهری افگند

فزون از مهر مار و مهر فرزند