که عشق اندر دل من گشت شیرین

گر از نوشم دهی یک بار کامی

به پایانش دهی از ز هر جامی

بدا روزا که بود آن روز پیشین

من آنگه کشتی اندر موج بردم

که دل بر هر بدی خرسند کردم

قصای بد مرا در مهری افگند