مرو را گفت دستم ریش کردی

ز ناگه رفت پنهان در شبستان

شهنشه بد هنوز از باده سر مست

سمن بر رفت و بر بالینش بنشست

ز بس کاو را کشیدی و فشردی

یکی ساعت بگیر این دست دیگر

پس آنگه هر کجا خواهی همی بر