یکی ساعت بگیر این دست دیگر

سمن بر رفت و بر بالینش بنشست

مرو را گفت دستم ریش کردی

ز بس کاو را کشیدی و فشردی

پس آنگه هر کجا خواهی همی بر

شهنشه چون شنید آواز بت روی

نبود آنگه ز محکم چارهء اوی