که دشمن هست هم در خانهء من

درین اندیشه روز و شب چنانم

که با من نیست پنداری روانم

جرا جویم به صد فرسنگ دشمن

به در بستن چرا جویم بهانه

که آب من بر آمد هم ز خانه

به پیری در بلایی او فتادم