که آب من بر آمد هم ز خانه

جرا جویم به صد فرسنگ دشمن

که دشمن هست هم در خانهء من

به در بستن چرا جویم بهانه

به پیری در بلایی او فتادم

کجا با او بشد گیتی ز یادم

کنون باید همی رفتن به پیگار