ز بهر من شکیبایی گزینی

تو قارونی ز صبر و من تهی دست

بود بر چشم سیران گرسته مست

تو نیز ای دایه با من همچنین

همانن گر چه من بیدل بمانی

فغان در گیتی از من بیش رانی

تو بنشینی و از من صبر جویی