نپندارم که روزی باز بینم

ز رامین برده روز کامرانی

دریغا آن گذشته روزگارا

که چندان کام و شادی بود مارا

ترا شادان و بر تختت نشینم

صکه روز کامرانی گر بدان حال

از آن بهتر که بی کامی به صد سالص