چو رامین تنگ شد در پای دیوار

خرد زیرا هوا را کور خواند

اگر بودی هوا را نور دیدار

نبودی هیچ زشتی را خریدار

بدیدش ویسه از بالای دیوار

چهل دیبای چینی بسته در هم

دو تو بر هم فگنده سخت محکم