بدیدش ویسه از بالای دیوار

اگر بودی هوا را نور دیدار

نبودی هیچ زشتی را خریدار

چو رامین تنگ شد در پای دیوار

چهل دیبای چینی بسته در هم

دو تو بر هم فگنده سخت محکم

فرو هشتند بر دل خسته رامین