فرو هشتند بر دل خسته رامین

بدیدش ویسه از بالای دیوار

چهل دیبای چینی بسته در هم

دو تو بر هم فگنده سخت محکم

برو بر رفت رامین همچو شاهین

چو بر دز رفت بام دز چنان بود

که ماه و زهره را با هم قرار بود