مرا این جای فردوس برینست

گل و مشک و شکر بینم به خروار

نخواهم باغ با رخشنده رویش

نخواهم مشک با خوش بوی مویش

که در وی حور با من همنشینست

ندیدم خور گشت و ساقیم ماه

چرا پس می نگیرم گاه و بیگاه