که در وی حور با من همنشینست

نخواهم باغ با رخشنده رویش

نخواهم مشک با خوش بوی مویش

مرا این جای فردوس برینست

ندیدم خور گشت و ساقیم ماه

چرا پس می نگیرم گاه و بیگاه

پس آنگه گفت با ویس سمنبر