سر خم با سر تو به شکسته

به رامش برده گوی مهربانی

به می پرورده شاخ زندگانی

در دز با در اندوه بسته

سه کس در خرمی انباز گشته

ز گیتی کار ایشان راز گشته

ندانست هیچ دشمن راز ایشان