کجا هر گز نیندیشی ز رامین

کنم کردار با تو چون تو کردی

خورم ز نهار با تو چون تو خوردی

جنان سیرت کنم از جان شیرین

نه رامین هر گز از تو شاد باشد

نه هر گز دلت زو او یاد باشب

نه او پیش تو گیرد چنگ و طنبور