نه رامین هر گز از تو شاد باشد

خورم ز نهار با تو چون تو خوردی

جنان سیرت کنم از جان شیرین

کجا هر گز نیندیشی ز رامین

نه هر گز دلت زو او یاد باشب

نه او پیش تو گیرد چنگ و طنبور

نه تو با او نشینی مست و مخنور