بسست این بندهای عشق خویشم

کلید در بیاور بند بگشای

مرا خود از بنه بدبخت زادند

هزاران بند بر جانم نهادند

دری بسته چه باید نیز پیشم

دلی بستهچو در بر وی ببستند

تنی خسته دگر باره بخستند