به جای دو لبت گر نوش یابم

چنان دانم که تاری چاه بینم

به جای زلف تو گر مشک بویم

نماید مشک سارا خاک کویم

به جان تو که باشد زهر نابم

مرا جانان توی نه مشک و غنبر

مرا درمان توی نه نوش و شکر