به جان تو که باشد زهر نابم

به جای زلف تو گر مشک بویم

نماید مشک سارا خاک کویم

به جای دو لبت گر نوش یابم

مرا جانان توی نه مشک و غنبر

مرا درمان توی نه نوش و شکر

دلم را مار زلفینت گزیدست