ز بهر ویس بودش درد بر دل

که گفتی همچو مرده بی روان گشت

به سان صورتی بد مانده بر جای

شده زورش هم از دست و هم از پای

تو گفتی تیر ناوک خورد بر دل

پس آنگاه از برش بر خاست ناکام

به چاه افتاد جانش جسته از دام