به چاه افتاد جانش جسته از دام

ز بهر ویس بودش درد بر دل

تو گفتی تیر ناوک خورد بر دل

پس آنگاه از برش بر خاست ناکام

کجا چون دام بود او را شهنشاه

هم از درد جدایی پیش او چاه

گر از دام گزند آور برون جست