کجا چون دام بود او را شهنشاه

تو گفتی تیر ناوک خورد بر دل

پس آنگاه از برش بر خاست ناکام

به چاه افتاد جانش جسته از دام

هم از درد جدایی پیش او چاه

گر از دام گزند آور برون جست

به چاه ژرف و جان گیر اندرون جست