زبس کز تو پدید آمد مرا بد

حرد بیزار گردد از روانم

چو گویم با تو چندین پند بی مر

زبانم بر سخن باشد ستمگر

نه یک یک بینمت آهو که صدصد

همانا یادگار بیمشی تو

که از نیکی همیشه سر کشی تو