حرد بیزار گردد از روانم

بود بی سود با تو پند چون در

چو دیگ سفله و چون کفش گازر

اگر من بر زبان پند تو رانم

چو گویم با تو چندین پند بی مر

زبانم بر سخن باشد ستمگر

زبس کز تو پدید آمد مرا بد