گهی با آهوان بودی به صحرا

فرو زن هم بدو این دست دیگر

چو او از تو ببرد این خوب چهرش

ترا دیدم که چون بودی ز مهرش

گهی با ماهیان بودی به دریا

گهی با گور بودی در بیابان

گهی با شیر بودی در نیستان