گهی با گور بودی در بیابان

ترا دیدم که چون بودی ز مهرش

گهی با آهوان بودی به صحرا

گهی با ماهیان بودی به دریا

گهی با شیر بودی در نیستان

فرامش کردی آن درد و بلا را

که از مهرش ترا بودست و مارا