ترا زو بود و ما را از تو آزار

گهی با شیر بودی در نیستان

فرامش کردی آن درد و بلا را

که از مهرش ترا بودست و مارا

چه مایه ما و تو خوردیم تیمار

از آن پیمان وزان سوگند یاد آر

کجا کردی و خوردی پیش دادار