در آن زاری و دل تنگی بخفتم

چو من دلتنگ بودم در سرایت

بدو نالیدم از جور و جفایت

ستمهای تو با یزدان بگفتم

به خواب اندر فراز آمد سروشی

جوانی خوب رویی سبزپوشی

مرا برداشت از کاخ شبستان