بدان خوشی بکام خویش خفته

جهان افروز رامین در بر من

همی بودیم هر دو شاد و خرم

همی گفتیم راز خواش با هم

بگرد ما گل و نسرین شکفته

چو چشم از خواب نوشین بر گشادم

از آن خوشی به ناخوشی فتادم