کرا دیده نبیند دل نخواهد

چو بر دل چیر گردد مهر جانان

به از دوری نباشد هیچ دومان

همه مهری ز نادیدن بکاهد

بسا عشقا که نادیدن زدودست

چنان کتدش که گفتی خود نبودست

بسا روزا که تو بینی دل خویش