بسا عشقا که نادیدن زدودست

به از دوری نباشد هیچ دومان

همه مهری ز نادیدن بکاهد

کرا دیده نبیند دل نخواهد

چنان کتدش که گفتی خود نبودست

بسا روزا که تو بینی دل خویش

نمانده یاد ویس او را کم و بیش