خرد آب خوردن نباشدش خوش

منادیگری را بفرمود شاه

که شو بانگ زن پیش بازارگاه

که هرکس که از لنبک آبکش

همی بود تا زرد گشت آفتاب

نشست از بر باره بی زور و تاب

سوی خانه لنبک آمد چو باد