ز دولت بر خور و از زندگانی

که یابی دلبری نیکو تر از ماه

نگارینی که با آن روی نیکوش

شود ویسه ز یاد تو فراموش

بران همواره کام ایجهانی

بدین غمخوارگی تا کی نشینی

نهیب جان شیرین چند بینی