مبادا کس که از زن مهر جوید

نگه کن تا نهیبت از کجا خاست

ز مهر ویس چندان رنج دیدی

کنون بنگر که از وی چه شنیدی

که از شوره بیابان گل نروید

بود مهر زنان همچون دم خر

نگردد آن ز پیموند فزونتر