نه این گفتی مرا روز نخستین

ز خون آلوده نرگس در نموده

همی گفت ای گرامی بی وفا یار

چرا روزم کنی همچون شب تار

نه این بستی تو با من عهد پیشین

هنوز از مهر ما خود چند رفتست

که دلت از مهر ما سیری گرفتست