چو بندد برف راه کوهساران

گشاده آنگاهی گردد همه کار

که سختی بیش آرد بند و مسمار

گشاید باد چشم نوبهاران

سمنبر ویس گفت آری چنینست

و لیکن بخت من با من به کینست

نپندارم که چون یارم رباید