همی پیچید بر درد جدایی

که او را اشک رامین بود باران

اگر چه بود آزرده ز دلبر

کجا داغ جفا بودش به دل بر

نشسته بر رخان گرد جدایی

نباشد هیچ عاشق را صبوری

نخاصه روز هجر و گاه دوری