عقاب و باز بد در حد ساری

بدان را از جهان زیر و زبر کرد

چنان بی بیم و ایمن کرد گرگان

که میشان را شبان بودند گرگان

رفیق و جفت کبگ کوهساری

ز بس بی خوردن و خوشی در آمل

تو گفتی بودش آب رودها مل