روانم را نباشد جز تو دارو

ترا بخشم ز گیتی هر چه دارم

و گر جانم بخوانی پیشت آرم

سراین را نباشد جز تو بانو

هر آن گاهی که یابم از تو پیوند

خورم بر راستی پیش تو سوگند

که تا باشد به گیتی کوه و صحرا