بنا گوشش بهار اندر بهارست

از آرایش چنان شد ماه گوراب

که از دیده او دیده گرفت آب

رخش گفتی نگار اندر نگارست

اگر چه بود مویش زنگیانه

چنان چون بود چشمش آهوانه

مشاطه مشکش اندر گیسوان کرد