که چون خوبست و خرم روزگارسم

کنون از من درودست باد بسیار

و گر چه گشتم از مهر تو بیزار

ترا آگه کنم اکنون ز کارم

بدان ویسا که تا از تو جدایم

به دل بر هر مرادی پادشایم

به آب صابری دل را بشستم