وز ایزد خویشتن را چاره جویم

مرا او جان شیرین بود و بی جان

نیابد هیچ شادی تن ز گیهان

روم از هر گناهی تن بشویم

به درویشان دهم چیزی که دارم

مگر گاه دعا باشد یارم

به لابه خواهم از دادار گیهان