به لابه خواهم از دادار گیهان

وز ایزد خویشتن را چاره جویم

به درویشان دهم چیزی که دارم

مگر گاه دعا باشد یارم

که رامین گردد از کرده پشیمان

به تاری شب به مرو آید ز گوراب

ز باران تر بفسرده برو آب