که رامین گردد از کرده پشیمان

به درویشان دهم چیزی که دارم

مگر گاه دعا باشد یارم

به لابه خواهم از دادار گیهان

به تاری شب به مرو آید ز گوراب

ز باران تر بفسرده برو آب

تنش همچون تن من سست و لرزان