مرا هم دل بشد هم دوست از بر

که خود روزی ز رنجم بر نخوردم

بگردم در جهان چون کاروانی

که تا یابم ز گمگشته نشانی

نباشم بی دل و بی دوست ایدر

کنم بر کوهساران سنگ بالین

ز جور آن دل چون کوه سنگین