خرا تو زی که تا سبزه بروید

که داند سال رفته چند باشد

که با او مر مرا پیوند باشد

مثال ما چنان آمد که گوید

همی تا من رسم با آن پری روی

بسا آبا که ژواهد رفت در جوی

به امید کسی تا کی نشینم