صبوری چون کنم بر سر بریدن

که با آن خود شکیبایی توان کرد

مرا شمشیر جورش سر بریدست

مرا ژوپین هجرش دل دریدست

خموشی چون کنم بر دل دریدن

چه دانی زین بتر کاو رفت وزن کرد

پس آنگه مژده را نامه به من کرد