نیابی درد را جز ویس در مان

هر آن گاهی که دل از من بتابی

چو باز آیی مرا دوشوار یابی

مکن راما که خود گردی پشیمان

مکن راما که از گل سیر گردی

نیابی ویس را آنگه بمردی

مکن راما که تو امروز مستی