چه مایه سختی و خواری کشیدم

وز آن دردی که از مهر تو خوردم

یکی آتش به مغز من در آید

کزو جیحون ز چشم من بر آید

به فرجام از تو آن دیدم که دیدم

مرا تو چاه کندی دایه زد دست

به جاه افگنده و خود آسوده بنشست